يادم باشد هر گاه ارزش زندگي يادم رفت در چشمان حيوان بي زباني که به سوي قربانگاه مي رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پي ببرم ...

 يادم باشد مي توان با گوش سپردن به آواز شبانه دوره گردي که از سازش عشق مي بارد به اسرار عشق پي برد و زنده شد !

 يادم باشد گره تنهايي و دلتنگي هر کسي فقط به دست خودش باز مي شود

 يادم باشد هيچگاه لرزيدن دلم را پنهان نکنم تا تنها نمانم ...

دنيا را بد ساخته اند

كسي را كه دوست داري تو را دوست نمي دارد

تو را دوست نمي دارد

كسي كه تو را دوست دارد تو دوستش نمي داري

اما كسي كه تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد

به رسم و آيين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است

توی سکوت غم ها به یاد تو بخونم

بی تو دلم خون میشه اگه نیای کنارم

با تو هرجا باشم دیگه غمی ندارم

چرا گذاشتی رفتی منو با خاطراتت

نگفتی من میمیرم بدور از عشق پاکت

به انتظار نشستم تو خلوت وتنهایی

تا که بیای دوباره دیگه تنهام نذاری

بی تو دلم خون میشه اگه نیای کنارم

با تو هرجا باشم دیگه غمی ندارم

اینو میخوام بدونی توی دستت اسیرم

اسیر اون نگاهت از عشق تو میمیرم

ای که برام خدایی نذار تنها بمونم

تو این دیار غربت از بی کسی بخونم

ایکاش میشد بدونی. از تو نگام بخونی

قصه ی بودنت رو برام از نو بخونی

بی تو دلم خون میشه اگه نیای کنارم

با تو هرجا باشم دیگه غمی ندارم

خداحافظ ... همين حالا همين حالا كه من تنهام

خداحافظ به شرطي كه بفهمي تر شده چشمام

خداحافظ كمي غمگين به ياد اون همه ترديد

به ياد آسموني كه منو از چشم تو مي ديد

اگه گفتم خداحافظ نه اينكه رفتنت ساده ست

نه اينكه ميشه باور كرد دوباره آخر جاده ست

خداحافظ واسه اينكه نبندي دل به روياها

بدوني بي تو و با تو همينه رسم اين دنيا

خداحافظ

همين حالا

خداحافظ